
Zedenverdachte Mels van B. uit Barendrecht maakte al in 2011 zijn eerste slachtoffer en dus niet pas twee jaar geleden, zoals eerder werd aangenomen. Dat bevestigt het Openbaar Ministerie (OM) aan EenVandaag. Het steekt sommige ouders dat over eerder misbruik in de media niet is geschreven. “Alsof het misbruik van onze dochter er niet toe doet.”
De grote zedenzaak kwam vorig jaar september aan het licht. De toen 45-jarige verdachte werd aangehouden: hij zou tientallen jonge meisjes seksueel hebben misbruikt en gefilmd. Sommige slachtoffers zouden daarbij ook zijn gedrogeerd. Er zijn zeker 31 slachtoffers bekend, van wie er 18 fysiek zijn misbruikt.
‘Enorme schok’
Een van de slachtoffers is de dochter van Suzanne en Henk*. Ruim een jaar geleden veranderde hun leven voorgoed toen de deurbel ging en er een paar agenten voor de deur stonden. Die vertelden dat hun dochter slachtoffer was in een zedenzaak, zeggen ze in een interview met EenVandaag.
“We wisten nergens van. Het was een enorme schok. Er werd echt een bom gedropt”, vertelt Suzanne. Hun dochter wist meteen dat het over haar ging, al weet ze niet alles. “We zijn direct eerlijk tegen haar geweest. We zijn een open gezin, we praten over alles met elkaar”, legt de moeder uit. “We vonden dat ze het recht had om dit te weten.”
Buurman op camping
Suzanne en Henk kenden verdachte Van B. van de camping. “Hij heeft zeven jaar bij ons op de camping gestaan. Het was onze buurman, dus daar maakte je af en toe een praatje mee”, blikt Henk terug. Onze dochters speelden met elkaar. En zo kom je in contact met zo iemand.”
Inmiddels is duidelijk dat Van B. zijn eigen kinderen als lokaas gebruikte. Achteraf valt alles op zijn plaats, verzucht Suzanne: “Signalen die je op dat moment nog niet kon duiden. We dachten wel altijd: er is iets met hem. Maar wat dan?”
Misbruikt en gefilmd
Al vrij snel na het bezoek van de politie dringt door wat hun dochter precies is overkomen. “Je krijgt emoties waarvan je niet wist dat ze bestonden”, zegt Suzanne. “Dat hij dit gedaan heeft met je dochter. Eerst weet je alleen dat hij iets gedaan heeft, maar je weet niet precies wat. In de weken erna wordt dan duidelijk wat hij precies gedaan heeft en dat is in het geval van onze dochter helaas heel veel geweest.”
Je krijgt emoties waarvan je niet wist dat ze bestonden. Dat hij dit gedaan heeft met je dochter.
Moeder Suzanne
“In het begin hoop je dat het meevalt, maar dat was helaas niet het geval”, gaat de moeder verder. “Hij heeft zelf verklaard dat het maar één keer gebeurd is, maar het is in totaal drie keer gebeurd. De eerste keer was ze 9 jaar oud. En hij heeft er ook nog eens heel veel beeldmateriaal van gemaakt. Dat is heel lastig om overheen te komen. Als dat al ooit gaat lukken.”
Schuldgevoel
Ze weet rationeel dat haar niets te verwijten valt, maar toch knaagt het. “Dat schuldgevoel, dat blijft maar aan mij vreten. Dat ik mijn dochter daar bij die man heb laten logeren.” De ouders zijn inmiddels in therapie geweest en Suzanne weet nu dat dat gevoel niet terecht is, vertelt ze. “Toch denk ik niet dat het een gevoel is dat ooit helemaal weg zal gaan.”
Bij Henk overheerste eerst vooral woede en onmacht. “Het meeste was woede, heel veel woede, en die woede gaat nu wel om naar emotie, in de zin dat ik haar niet heb kunnen beschermen”, zegt hij. “Therapie heeft dit gevoel enigszins kunnen verzachten. Mijn therapeut probeerde mij bij te brengen dat je je niet kunt verdedigen tegen zulke mensen. Aan de buitenkant kan je niet zien wat er zich bij zo iemand in zijn hoofd afspeelt en wat hij van plan is. Ik had dit niet kunnen voorkomen.”

Het huis van verdachte Mels van B. in Barendrecht werd beklad en behangen met briefjes.© MediaTV
‘Alsof het er niet toe doet’
Uit het strafdossier blijkt dat hun dochter in 2019 voor het eerst werd misbruikt en later nog twee keer in 2021. Maar tot nu toe ging het in de media over deze zedenzaak altijd over misbruik dat in 2023 en 2024 zou hebben plaatsgevonden.
En dat steekt de ouders van het slachtoffer. “Het is pijnlijk voor ons om overal de jaartallen 2023 en 2024 te lezen”, zegt Suzanne daarover. “Alsof het misbruik van onze dochter er niet toe doet.”
Spreekrecht
In januari start de inhoudelijke behandeling van de zaak. De ouders bereiden zich voor op een zware tijd. “Ik weet dat dat heel zwaar gaat worden”, vertellen ze. “We willen erheen voor onze dochter. Ik weet nu al dat het moeilijk wordt, om alles aan te moeten horen wat hij gedaan heeft.”
Suzanne en Henk zijn vastberaden om in de rechtszaal te vertellen wat hen en hun dochter is overkomen. “We hebben spreekrecht en daar gaan we ook zeker gebruik van maken. Ik denk wel dat als ik dan dicht bij hem sta, ik het echt moeilijk ga krijgen.”