Utrecht – De laatste kartonnen borden worden beschreven, de spandoeken gaan de lucht in en de megafoon wordt stevig vastgehouden. Er lopen volgens de organisatie zo’n 6000 mensen mee bij de Mars tegen femicide in Utrecht. “Mijn dochter en mijn kleinkind moeten gewoon over straat kunnen, geen gesis, geen gefluit. Laat ons!” zegt een deelneemster fel.

Initiatiefnemer Tilda Klumpenaar vond het hard nodig om de mars tegen vrouwenmoord te organiseren. “We hebben saamhorigheid nodig in de strijd tegen femicide.” Ze wijst op de cijfers: “Elke acht dagen wordt er in Nederland een vrouw vermoord. Dat vind ik echt schokkend.” Klumpenaar organiseerde de mars samen met Didi Steen.

Tranen in de ogen

De mars begint met een minuut applaus. Op de Mariaplaats klinkt het massaal en warm, maar de lading is zwaar. Sommige deelnemers hebben tranen in de ogen, anderen houden elkaars hand vast. Velen dragen bloemen bij zich, die ze aan het einde van de tocht willen neerleggen als eerbetoon aan de vrouwen die door femicide om het leven kwamen.

Spandoeken met teksten als “Ik wil kijken naar mijn toekomst, niet over mijn schouder”, “Baas in eigen buurt” en “Stop femicide” kleuren de stoet.

Siena loopt mee met een duidelijke reden. “Gewoon naar huis kunnen fietsen, dat is toch hartstikke normaal?” Ze vertelt dat ze ooit is achtervolgd door een man, en daardoor nog steeds vaak bang is. “Vandaag voel ik dat ik er niet alleen voor sta.”

Kick benadrukt dat ook mannen aanwezig moeten zijn. “Misschien dat andere mannen dan toch naar mijn stem willen luisteren, hoop ik?”

Handen thuis, veilig naar huis

De stoet verplaatst zich in een lange slinger door de stad over de Catharijnesingel, richting Janskerkhof en eindigt bij de Dom. Langs de route blijven voorbijgangers staan kijken, sommigen klappen of maken foto’s. Een man die langsfietst maakt lawaai met zijn fietsbel en steekt zijn duim op: “Goed bezig allemaal!” roept hij.

Johanna wil dat het geweld naar vrouwen stopt en dat er strengere straffen komen. “Het moet eng zijn, om eng te zijn.” Rosa, haar vriendin vult haar aan en steekt haar vuist in de lucht: “Ik ben trots dat we hier met z’n allen staan!”

Aan het eind van de mars worden de bloemen neergelegd en wordt er opnieuw stilgestaan bij de slachtoffers. Voor veel aanwezigen is dit een emotioneel moment. Klumpenaar staat op het podium en kijkt naar de mensenmassa. “Zoveel mensen bij elkaar, dat hadden we nooit verwacht!”

Als You Don’t Own Me wordt afgespeeld pakken mensen elkaar vast. Het Domplein is gevuld met duizenden mensen. Hun boodschap klinkt door in de Utrechtse straten: geweld tegen vrouwen moet stoppen.